Compensa – plakaty i ulotki, w których film można wymienić bez dodruku

01 Kontekst i wyzwanie

Oferta ubezpieczeniowa ma dużo szczegółów: zakresy, warianty, warunki. Plakat albo ulotka, na których próbuje się zmieścić to wszystko, zamieniają się w ścianę tekstu, przy której mało kto się zatrzymuje. Z kolei materiał z krótkim hasłem przyciąga wzrok, ale nie wyjaśnia, co stoi za ofertą.

Drugi problem jest mniej widoczny, ale kosztowny. Drukowany materiał zaczyna się starzeć w dniu, w którym zmienia się jego treść. Nowe warunki oferty, inna osoba na stanowisku opiekuna, kolejne wydarzenie z nowym programem – każda taka zmiana oznacza zwykle, że część nakładu trafia do kosza, a do drukarni idzie kolejne zamówienie.

Compensa potrzebowała więc materiałów, które łączą prosty, czytelny przekaz z dostępem do szczegółów i nie wymagają przedruku przy każdej aktualizacji.

02 Nasza rola i rozwiązanie

### Co wykonaliśmy

Projekt zrealizowało Runvido, czyli nasz zespół od treści interaktywnych. Wybrane plakaty i ulotki Compensy połączyliśmy z warstwą cyfrową: po skierowaniu smartfona z aplikacją na wydrukowany materiał uruchamia się przypisana do niego treść wideo.

W zależności od nośnika film pełnił inną funkcję:

• przedstawienie pracownika lub opiekuna – odbiorca widzi osobę, z którą będzie miał kontakt,
• filmowy komunikat – krótka wiadomość od firmy zamiast akapitu tekstu,
• opis oferty – szczegóły, które nie zmieściłyby się na plakacie bez utraty czytelności,
• opis wydarzenia – informacje do materiałów przygotowanych na konkretne spotkanie lub event.

Z tej samej mechaniki korzystała oprawa wydarzeń, w tym plakaty z treściami objaśniającymi ofertę.

Najważniejsza decyzja projektowa dotyczyła podziału treści. Na papierze zostaje to, co ma się nie zmieniać: komunikat główny, identyfikacja i wyraźny sygnał, że materiał zawiera dodatkową treść. Do warstwy cyfrowej trafia to, co się zmienia – osoby, warunki, programy wydarzeń.

### Czego nie wykonywaliśmy

Nie tworzyliśmy oferty ubezpieczeniowej ani jej warunków – merytoryka należała do klienta. Nie podajemy też danych o sprzedaży czy liczbie polis, bo takich pomiarów nie prowadziliśmy w ramach tego projektu.

03 Jak pracowaliśmy

Pracę zaczynaliśmy od pytania, która część komunikatu będzie się zmieniać. To ona decydowała, co trafi na papier, a co do filmu. Następnie przygotowywaliśmy nośnik tak, by aplikacja mogła pewnie rozpoznać obraz: grafika musi mieć wystarczająco charakterystyczne elementy, a strefa, na którą kieruje się telefon, nie może ginąć w tle.

Do każdego wzoru plakatu lub ulotki przypisywaliśmy treść cyfrową. Gdy trzeba ją było zmienić, na przykład po zmianie opiekuna albo przed kolejnym wydarzeniem, wymienialiśmy film powiązany z tym samym wzorem. Materiały, które już wisiały na ścianach lub leżały w punktach, nie wymagały żadnej interwencji.

Podobny model, z filmem przedstawiającym pracownika i aktualizacją bez nowego nakładu, stosowaliśmy w projektach Runvido dla PKO BP.

04 Efekty

Najważniejszy efekt jest sprawdzalny i operacyjny: zmiana treści nie oznacza już przedruku. Ten sam plakat czy ulotka prowadzą do aktualnego filmu, nawet jeśli od druku zmieniła się oferta albo osoba kontaktowa. Na nośniku zostaje krótki, czytelny przekaz, a odbiorca, który chce wiedzieć więcej, sięga po szczegóły w telefonie.

Nie podajemy wzrostu sprzedaży, liczby odtworzeń ani konwersji, bo nie mamy na nie udokumentowanych danych.

05 Co nas wyróżniło

W tym projekcie liczyła się nie sama technologia AR, ale przemyślenie, co w komunikacji jest trwałe, a co zmienne. Plakat projektowaliśmy jako stały nośnik, a film jako tę część, którą można odświeżać. Pomaga nam w tym to, że jako grupa łączymy druk z technologią: wiemy, jak wydruk zachowuje się w praktyce i jak przygotować go pod rozpoznawanie obrazu. Ten sam sposób myślenia zastosowaliśmy w ulotkach InterRisk, gdzie jedna wersja materiału obsługuje różne regiony.